سرطان و حفظ باروری

سرطان و حفظ باروری

زنان و مردان زیادی هستند که در سن باروری بوده و از سرطان رنج می‌برند. درمان سرطان می‌تواند به نوعی با آسیب به سلول‌های جنسی (تخمک و اسپرم) منجر به کاهش و یا از بین رفتن باروری شود. احتمال آسیب‌های وارده به سیستم تولید مثل بستگی به سن و جنسیت بیمار و همچنین مدت زمان دوره درمان دارد. بیشترین آسیب جدی از طریق رادیوتراپی و به تخمدان‌ها و بیضه‌ها وارد می‌شود. اگر چه تولید اسپرم می‌تواند پس از اتمام دوره درمانی بازگشت داشته باشد ولی در مورد تخمک، این قضیه صادق نیست. از دست رفتن تخمک‌ها به صورت دائمی بوده و منجر به یائسگی زود هنگام خواهد شد. هر چه سن زن در زمان دوره درمانی پایین‌تر باشد، احتمال بروز یائسگی در آن کمتر است. در موارد وجود سرطان، هدف درمان سرطان است حتی اگر منجر به ناباروری شود. با این وجود راه کارهایی وجود دارد که بتوان قبل و یا بعد از اتمام دوره درمانی سرطان، باروری را حفظ نمود.
حفظ باروری قبل از درمان سرطان
مردان: قبل از شروع دوره درمان سرطان (رادیوتراپی یا شیمی درمانی) می‌توان نمونه سمن مرد را که حاوی اسپرم است در آزمایشگاه IVF منجمد نمود. این اسپرم‌های منجمد شده را می‌توان به مدت نامحدود در ازت مایع نگهداری کرد و پس از اتمام دوره درمان و اطمینان از برطرف شدن سرطان، اقدام به استفاده از آن برای بارداری نمود، چرا که در اکثر مواقع پس از اتمام دوره درمانی سرطان احتمال عدم وجود اسپرم در مایع سمن وجود دارد. با توجه به تعداد و تحرک اسپرم‌ها پس از ذوب شدن، در مورد چگونگی روش درمان (IUI، IVF و یا ICSI) تصمیم‌گیری لازم به عمل خواهد آمد.
زنان: اگر زمان و شرایط بیماری زن اجازه دهد، تحت تحریک تخمک‌گذاری قرار گرفته و تخمک‌های حاصل به روش ویتریفیکیشن منجمد شده و در آزمایشگاه IVF در ازت مایع نگهداری می‌شوند. تخمک‌های منجمد شده به مدت نامحدودی قابل نگهداری می‌باشند. در غیر این صورت اگر رادیوتراپی در محدوده لگن باشد، قبل از شروع درمان می‌توان توسط جراحی محل تخمدان‌ها را در حفره لگن در خارج از این محدوده جابجا کرد که احتمال آسیب به تخمدان‌ها را کاهش می‌دهد. راه دیگری که به منظور حفظ باروری در این بیماران توصیه می‌شود، انجماد بافت تخمدان است که نیاز به عمل جراحی دارد. بافت تخمدان منجمد شده نیز به مدت نامحدود در ازت مایع قابل نگهداری است. پس از اتمام دوره درمان و اطمینان از عدم وجود سرطان، امکان بلوغ تخمک‌های موجود در بافت منجمد شده و لقاح آزمایشگاهی آن‌ها و انتقال به رحم مادر وجود دارد. علاوه بر این امکان پیوند بافت تخمدان منجمد شده در بدن نیز وجود دارد که البته هنوز به صورت 100% نیست.
باروری پس از درمان سرطان
مردان: معمولاً پس از اتمام دوره درمانی سرطان، احتمال عدم وجود اسپرم و یا کاهش تعداد آن در مایع سمن وجود دارد. بازگشت و تولید مجدد اسپرم در بیضه‌ها به حالت اولیه ممکن است سال‌ها به طول بی‌انجامد. در موارد کاهش تعداد اسپرم، مشکل توسط راه‌های درمانی کمک ناباروری از جمله میکرواینجکشن (ICSI) قابل حل است. در موارد عدم وجود اسپرم در مایع سمن، نمونه‌برداری از بافت بیضه انجام می‌شود و در صورت وجود اسپرم در بافت بیضه همسر بیمار تحت تحریک تخمک‌گذاری قرار گرفته و به روش میکرواینجکشن لقاح مصنوعی انجام می‌گیرد.
زنان: پس از اطمینان از برطرف شدن سرطان و اتمام دوره درمانی، ارگان‌های تولید مثلی، تحت بررسی قرار می‌گیرند. در بسیاری از مواقع که آسیب مختصر است، با روش‌های کمک ناباروری امکان باروری وجود دارد. در مواردی که آسیب شدیدی به تخمدان‌ها و یا رحم وارد آمده است، زوجین در صورت تمایل می‌توانند از تخمک یا جنین اهدایی و یا رحم جایگزین استفاده کنند.

از چسبندگی لوله های رحمی چه می‌دانید؟

از چسبندگی لوله های رحمی چه می‌دانید؟

لوله‌های رحمی یکی از مهم‌ترین اعضای داخل لگن هستند و وظیفه گرفتن تخمک و انتقال آن به داخل رحم را دارند. عمل لقاح هم داخل این لوله‌ها انجام می‌گیرد، بنابراین سلامت لوله‌های رحم تاثیر زیادی در باروری زنان دارد و هر گونه اختلال در لوله‌های رحمی به هر دلیلی می‌تواند منجر به نازایی شود.

تعداد لوله‌های رحمی دو عدد است که به نام لوله‌های فالوپ هم خوانده می‌شوند. این لوله‌ها از زوایای طرفی قسمت فوقانی تنه رحم به طول 10 سانتی‌متر خارج می‌شوند و در انتها به شکل شیپوری در می‌آیند و روی تخمدان‌ها قرار می‌گیرند. لوله رحمی چهار قسمت دارد: قسمت داخل جداری به طول یک سانتی‌متر که در ضخامت دیواره رحم است. تنگه یا ایسموس که محل اتصال لوله به رحم است. آمپول که گشادترین قسمت است و بیش از نصف لوله را تشکیل داده و لقاح در آن صورت می‌گیرد. اینفاندیبولوم یا ناحیه شیپوری که وظیفه گرفتن تخمک از تخمدان را دارد.

چه عواملی می‌توانند زمینه را برای چسبندگی فراهم کنند؟

 

عوامل زیادی می‌توانند باعث  چسبندگی‌ها  و انسداد لوله های رحمی شوند شوند. یکی از این عوامل عفونت‌ است. عفونت‌ به واسطه میکروب‌های مختلف می‌تواند باعث التهاب لوله‌ها شود و افرادی که مبتلا به عفونت‌های مکرر و شدید لوله‌های رحمی می‌شوند و به موقع مراجعه به پزشک ندارند و تحت درمان قرار نمی‌گیرند، ممکن است دچار چسبندگی و به دنبال آن نازایی شوند. یکی از دیگر از عواملی که می‌تواند سبب چسبندگی لوله‌ها شود، جراحی‌ها هستند. از شایع‌ترین جراحی‌ها می‌توان از آپاندیسیت نام برد. عمل جراحی آپاندیسیت به خصوص در کسانی که آپاندیسیت در آنها پاره می‌شود و تورم و عفونت شدید در لگن ایجاد می‌شود،ممکن است باعث ایجاد چسبندگی‌ شود. این چسبندگی ممکن است دو طرفه  یا یکطرفه باشد و می‌تواند به نازایی ختم شود.یکی دیگر از جراحی‌هایی که ممکن است باعث چسبندگی شود، جراحی کیست تخمدان، فیبروم رحمی و جراحی‌هایی است که داخل لگن انجام می‌شود.در این موارد باید با انتخاب صحیح بیمار و اجرای تکنیک‌های مناسب جراحی و تجویز آنتی‌بیوتیک به میزان کافی از بروز عفونت و چسبندگی جلوگیری کرد.

آیا به تاخیر انداختن بارداری منجر به چسبندگی لوله های رحمی و در انتها ناباروری می شود؟

 

با بالا رفتن سن ازدواج و عدم تمایل به بارداری احتمال این بیماری افزایش می‌یابد. ابتلا به چنین بیماری‌ای می‌تواند از عوامل مهم چسبندگی و نازایی باشد.

چسبندگی لوله های رحمی چه علایمی دارد؟

 

چسبندگی لوله های رحمی علامت خاصی ندارد و بیماران اغلب با علائم  ثانویه با دردهای شدید  شکمی، نازایی و… به پزشک مراجعه می کنند. علایم ممکن‌ است‌ به‌ طور ناگهانی‌ ظاهر شوند یا طی‌ چند‌ سال‌ به‌ وجود آیند؛ درد لگنی‌ فزاینده‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌، خصوصا روزهای‌ آخر، گاهی‌ درد لگنی‌ ممکن‌ است‌ در هر زمانی‌ رخ‌ دهد، درد هنگام‌ مقاربت‌ جنسی‌، لکه‌بینی‌ قبل‌ از عادت‌ ماهانه‌، گاهی‌ وجود خون‌ در ادرار یا مدفوع‌، کمردرد و درد همراه‌ با انقباضات‌ روده‌ای‌ و نازایی‌ از علائم این بیماری است.

آیا انجام سزارین هم می‌تواند سبب چسبندگی لوله‌های رحمی شود؟

 

سزارین هم به دلیل اینکه نوعی عمل جراحی است، می‌تواند چنین عارضه‌ای را داشته باشد. در برخی از خانم‌ها بعد از یک بار سزارین، چسبندگی‌های شکمی دیده می‌شود، اما چسبندگی‌های شکمی کمتر در محل لوله‌های رحمی است و بیشتر در قسمت مثانه دیده می‌شود.اما اگر روش سزارین به صورت اصولی و صحیح انجام شود، حتی در خانم‌هایی که چند بار هم سزارین شده اند این مشکل به وجود نمی‌آید.

آیا می‌توان مانع ایجاد چسبندگی شد و از بروز آن پیشگیری کرد؟

 

برای پیشگیری از ابتلا به این مشکل و مشکلات پس از آن، از جمله نازایی و عواقب آن که هزینه‌های گزافی هم دارد، توصیه می‌شود که خانم‌ها بلافاصله پس از مشاهده هر گونه علامت عفونت و ترشح به پزشک مراجعه کنند. بهتر است به طور مرتب حداقل یکی، دو بار در سال به پزشک زنان مراجعه کنند و چکاپ شوند و در صورتی که عفونت لگنی وجود دارد تحت درمان قرار گیرند. اگر چسبندگی در اطراف لوله باشد، با عمل جراحی یا لاپاراسکوپی (لاپاروسکوپی) می‌توان آن را باز کرد. برخی خانم‌ها بعد از باز کردن چسبندگی‌ها باردار می‌شوند. جهت پیشگیری به محض اینکه دچار ترشحات بدبو شدند و احساس سوزش و خارش داشتند، باید سریع به پزشک مراجعه کنند و به طور کامل تحت درمان قرار گیرندهمچنین به طور سالیانه برای آزمایش پاپ اسمیر مراجعه کنند.

در صورت ازدواج هم پیشگیری از بارداری به مدت طولانی توصیه نمی‌شود. برخی خانم‌ها هم دیر ازدواج می‌کنند و به مدت 7 یا 10 سال بعد از ازدواج تمایل به بارداری ندارند. این امر، خطر ایجاد آندومتریوز و عوارض آن که چسبندگی باشد را افزایش می‌دهد.

نکته دیگر اینکه بعد از ازدواج، خانم‌ها بیشتر مستعد عفونت هستند. عفونت تناسلی و التهاب لوله بیشتر دیده می‌شود، بنابراین اگر شرایط اجازه ‌می‌دهد بهتر است یکی، دو سال بعد از ازدواج، بارداری اول را داشته باشند تا دچار عوارض نازایی نشوند.

درمان چسبندگی لوله های رحمی چیست؟

 

درمان با هیستروسکوپی که یک روش آندوسکوپی تشخیصی داخل رحمی است، تحت شرایط بیهوشی عمومی و با وسیله تلسکوپ مانندی که از طریق دهانه رحم وارد حفره می‌شود، رحم از نظر وجود انواع چسبندگی‌های داخل رحمی بررسی می‌شود. این روش همچنین کاربرد درمانی دارد.

در این روش هم با قراردادن لوله باریکی در دهانه لوله رحم و تزریق سرم نرمال سالین و همزمان انجام سونوگرافی می‌توان از عبور مایع از لوله‌های رحمی و رها شدن آنها در حفره لگن که دلیل بازبودن لوله‌هاست اطلاع حاصل کرد.

اگر چسبندگی در اطراف لوله باشد، با عمل جراحی یا لاپاراسکوپی (لاپاروسکوپی) می‌توان آن را باز کرد. برخی خانم‌ها بعد از باز کردن چسبندگی‌ها باردار می‌شوند.

کسانی که چسبندگی اطراف و داخل لوله دارند و دچار آندومتریوز می‌شوند، در معرض بارداری خارج رحمی به خصوص بارداری داخل لوله‌های رحمی هستند که یکی از اورژانس‌های مامایی است و خطراتی ایجاد می‌کند.

دختر می‌خواهید یا پسر؟؟؟

دختر می‌خواهید یا پسر؟؟؟

آیا تعیین جنسیت جنین قبل از بارداری امکان پذیر است ؟؟

 

تعیین جنسیت جنین با مردان می باشد یا زنان؟

 

baby-clip-art-4

تمامی تخمک‌های زنان تنها دارای یک نوع کروموزم X  می‌باشند.

درحالی که مردان دو نوع اسپرم تولید می‌کنند:

1-اسپرم های حاوی کرموزم  X

2- اسپرم های حاوی کروموزم Y

اگر اسپرم حاوی کروموزم X به تخمک  برسد جنسیت جنین XX  و دختر می‌شود.

اگر اسپرم حاوی کروموزم Y به تخمک برسد جنسیت جنین XY  و پسر می‌شود.

بنابرین تعیین کننده قطعی جنسیت جنین مرد می باشد.

با توجه به اینکه اسپرم های پسر ساز (حاوی کروموزم Y) و اسپرم های دختر ساز (حاوی کروموزم X)  از لحاظ اندازه ، سرعت حرکت ، طول عمر ، چگالی ، رنگ پذیری و … با یکدیگر متفاوت هستند بنابراین امکان جداسازی اسپرم های دختر ساز و پسر ساز با روش های مختلف علمی و آزمایشگاهی وجود دارد.

بر همین اساس شما تا حدود زیادی می توانید جنسیت فرزند خود را قبل از بارداری تعیین نمائید.

09330604294235102a

خوراکی‌ها تاثیری بر جنس جنین ندارند!

بسیاری از مراجعان ما بنا به توصیه اطرافیان هنگام برنامه‌ریزی برای باردار شدن انواع و اقسام خوراکی‌ها را می‌خورند با امید این‌که فرزندشان پسر یا دختر شود که در بسیاری از موارد ما نتیجه عکس را دیده‌ایم و اساسا چنین روش‌هایی صحت علمی ندارند و تنها روش‌هایی که در ادامه ارائه می شود، به لحاظ علمی ثابت شده‌اند.

اگر تمایلی برای انجام روش های آزمایشگاهی ندارید ما یک روش خانگی که بر اساس روزهای تخمک گذاری و بیوشیمیایی بدن خانم می‌باشد را برای  تعیین جنسیت جنین به شما معرفی می‌کنیم.

روش شتل:

 

اساس این روش به آمیزش در زمان به خصوصی از تخمک‌گذاری بستگی دارد. ميزان موفقیت این روش بنا به منابع مختلف ۵۰ تا ۷۵ درصد گزارش شده است. نظریه تاييد كننده اين روش  می‌گوید اسپرم‌های پسرساز سریع‌‌تر از اسپرم‌های دختر ساز حرکت می‌کنند و عمر کوتاه‌تری دارد بنابراین در زوجيني كه پسر می‌خواهند بايد آمیزش تا حد امکان نزدیک به زمان تخمک‌گذاری (آزاد شدن تخمک از تخمدان) باشد و اگر دختر بخواهند باید آمیز‌ش 2 تا 4 روز قبل از تخمک‌گذاری باشد.

مزایای روش شتل:

هیچ جراحی یا دارویی در کار نیست.

اصلا نیازی به مراجعه مداوم به متخصص وجود ندارد.

هزینه‌بر نیست و بی‌خطر است.

معایب روش شتل:

برای تعیین روز تخمک‌گذاری باید هر روز با دقت دمای بدن هنگام صبح قبل از خارج شدن از رختخواب اندازه گرفته شود تا نسبت به روز تخمک‌گذاری اطمينان حاصل شود.

هیچ تضمینی برای موفقیت وجود ندارد.

روش های آزمایشگاهی تعیین جنسیت که دقیق تر و موثرتر می باشند به شرح ذیل می‌باشند:

1-تلقیح درون رحمی اسپرم (IUI) روش اریکسون

2-روش PGD (تشخیص ژنتیک پیش از لانه گزینی)

3-روش Micro Sort

 

تلقیح درون رحمی اسپرم (IUI) و اریکسون:

 

در این روش پزشک با لوله کاتِتر، اسپرم‌ها را به طور مستقيم وارد رحم می‌کند.

قبل از انتقال اسپرم ها به رحم اسپرم‌های پسرسازی که با سرعت بیشتری نسبت به اسپرم‌های دخترساز حرکت می‌کنند، از هم جدا می‌شوند و بنا به جنسیت مورد نظر والدین اسپرم‌های تولید کننده جنس مورد نظر به روش IUI وارد بدن مادر می‌شوند. بر اساس این روش اسپرم‌های حاوی کروموزوم Y (پسر) به علت وزن کمتر فعالتر از اسپرم‌های حاوی کروموزوم X (دختر) می‌باشند و از همين خصوصيت در اين روش جهت انجام تعيين جنسيت استفاده می شود. کارايی اين روش جهت دستيابی به جنس مورد نظر، در حدود 75 تا 85 درصد می باشد.

1

  • میزان موفقیت:

60 الی 70 درصد می باشد.

نحوه انجام:

 

اساس این روش که از حدود دهه ۱۹۷۰ باب شده بر این پایه است که نمونه اسپرم روی لایه‌ای از آلبومین در لوله آزمایش ریخته می‌شود. تمام اسپرم‌های نمونه به سمت پایین لوله شنا می‌کنند اما اسپرم‌های تولید کننده پسر با سرعت بیشتر و زمان کوتاه‌تری به انتهای لوله آزمایش می‌رسند و به این ترتیب متخصص می‌تواند اسپرم‌های مورد نظر را جدا کند.

مزایا:

 

نسبت به روش‌های گفته شده ارزان‌تر است.

نیازی به جراحی تهاجمی ندارد.

نسبتا ایمن و بی‌خطر است.

معایب:

 

هیچ تضمینی برای موفقیت آمیز بودن این روش وجود ندارد. عده‌ای از متخصصان می‌گویند احتمال موفقیت حدود ۷۵-۸۰ درصد است اما در مقابل گروهی دیگر از دانشمندان موفقیت این روش را بیشتر از ۵۰ درصد نمی‌دانند.

روش IUI به اندازه PGD موثر نیست و ممکن است تا یک بارداری موفق، چند مرحله نیاز به انجام داشته باشد.

نکته: قابل ذکر می‌باشد که این روش در مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی قزوین، با هزینه ای مقرون به صرفه انجام می گیرد.

روش PGD (تشخیص ژنتیک پیش از لانه گزینی)

 

در این روش که به صورت IVF انجام می‌شود قبل از انتقال جنین به رحم مادر ژنتیک رویان بررسی می‌شود و در صورتی که جنین همان جنسیت مد نظر خانواده را داشت انتقال صورت می‌گیرد.

درصد موفقیت: تقریبا صد درصد

مزایا:

اگر با این روش باردار شدید روش PGD صد درصد جنسیت مورد نظر را برای‌تان به ارمغان می‌آورد.

معایب:

این روش بسیار گران است.

جراحی خارج سازی تخمک‌ها تهاجمی است و ممکن است دردناک باشد.

داروهای باروری که قبل از شروع مراحل به فرد داده مي‌شود عوارض ناخوشایندی از قبیل افزایش وزن، نفخ، تورم و تاری دید دارد.

بنا به آخرین یافته‌ها احتمال این‌که با این روش فرد دو قلو باردار شود، ۳۸ درصد است.

به طور کلی ۴۳ درصد موارد روش IVF به بارداری زنده ختم می‌شود و این آمار با افزایش سن مادر کاهش می‌یابد اما متخصصان می‌گویند با استفاده از روش PGD شانس موفقیت به مراتب بیشتر می‌شود زیرا در این روش رویان‌های معیوب وارد بدن مادر نشده‌اند.

  • 159_24712

روش Micro Sort

 

در این روش متخصصان با تکنیک‌های رنگ‌آمیزی، اسپرم‌های دخترساز را از اسپرم‌های پسرساز جدا می‌کنند و اسپرمی که جنسیت مورد نظر را تولید می‌کند به روش IUI داخل رحم وارد مي‌شود.

اثربخشی: این روش برای فرزند دختر ۹۰ درصد و برای فرزند پسر ۷۴ درصد موفقیت‌آمیز است.

جزئیات مراحل: در روش میکرو سورت نمونه‌های اسپرم به آزمایشگاه منتقل شده در آنجا با رنگ‌های فلورسنت رنگ‌آمیزی شده، تحت تشعشع لیزری قرار می‌گیرند. کروموزوم‌های X نسبت به کروموزوم‌های Y بزرگ‌ترند و رنگ بیشتری به خود جذب می‌کنند در نتیجه تحت تشعشع لیزر روشن‌تر می‌شوند. از اين مرحله به بعد متخصص می‌تواند اسپرم‌هایی را که جنسیت مورد نظر را تولید می‌کنند، جدا ساخته و به روش IUI به رحم منتقل کند. البته میکروسورت گاهی هم به روش IVF انجام می‌شود که گران‌تر و دردناک‌تر است اما شانس موفقیت بیشتری دارد.

مزایا:

این روش از لحاظ سلامت و بهداشت خطری ندارد و به مراتب ارزان‌تر از IVF است اما ممکن است لازم باشد داروهای باروری استفاده شود که عوارض جانبی دارند و شانس دوقلودار شدن را بالا می‌برد.

با این روش می‌توان از ابتلای نوزاد به بیماری‌های ژنتیک مثل بیماری هموفیلی یا دیستروفی عضلانی دوشن که کرومزوم X مادر حامل آنهاست، پیشگیری كرد. این روش احتمال انتقال چنین بیماری‌هایی را بسیار پایین می‌آورد اما صفر نمی‌کند.

معایب:

این روش همچنان در آزمایشگاه‌های دانشمندان مورد بررسی و تحقیق قرار دارد.

روش میکروسورت از سال ۱۹۹۵ باب شده و تقریبا جدید محسوب می‌شود و هنوز اطلاعات کافی درباره عوارض احتمالی آن در دسترس نیست.

در این روش نمی‌توان انتظار داشت حتما جنسیت مورد نظر تشکیل شود زیرا تکنیک مورد استفاده خطاهایی دارد و ممکن است اسپرم‌های تولید کننده جنس مورد نظر به درستی جدا نشوند.

موفقیت میکروسورت به روشIUI حدود  16/6درصد و به روش IVF حدود ۴۳ درصد است.

کیفیت اسپرم

کیفیت اسپرم

آیا اسپرم مردانی که هر روز روابط زناشویی دارند، از کیفیت بهتری برخوردار است؟

 

نتیجه یک تحقیق نشان می‌دهد مردانی که به علت آسیب‌دیدگی اسپرم، توانایی باروری پایین‌تری دارند، اگر به مدت یک هفته، هر روز روابط زناشویی و انزال داشته باشند، کیفیت و تقویت اسپرم‌شان بهبود می‌یابد. منظور از بهبود کیفیت اسپرم در این تحقیق، کاهش تعداد موارد وراثتی آسیب‌دیده، عنوان شده است. محققان استرالیایی در کنفرانس انجمن اروپایی تولید مثل انسانی و جنین‌شناسی گفته‌اند که پیش از این، به همسران توصیه می‌شد هر دو سه روز یک بار روابط جنسی داشته باشند. دکتر دیوید گرینینگ،‌ سرپرست تیم تحقیقاتی، گفت که در تحقیقاتش روی ۱۱۸ زوج به این نتیجه رسیده است. به گفته او، میزان آسیب‌دیدگی اسپرم در ۸۰ درصد مردانی که مورد آزمایش قرار گرفته‌اند، بعد از یک هفته انزال روزانه، ۱۲ درصد کاهش یافت. البته این یک تحقیق جدید است و کار بیشتری باید انجام بگیرد تا نتایج قطعی‌تر به دست آید. در حال حاضر متخصصین مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی  قزوین، حداقل فواصل زمانی مناسب بین دو انزال را ۳۶ ساعت می دانند.

تخمدان پلی‌کیستیک

تخمدان پلی‌کیستیک

آیا می دانید شایع ‌ترین علت نازایی  ناشی از عدم تخمک‌گذاری سندرم تخمدان پلی‌کیستیک می‌باشد؟

 

تخمدان پلی‌کیستیک PCO که به آن سندرم هیپر آندروژنیک مزمن همراه با عدم تخمک‌گذاری و یا همان تنبلی تخمدان گفته می‌شود. در ۵ تا ۱۰ درصد از زنان دیده می‌شود ویکی از شایعترین علل ناباروری در خانم‌هاست. این بیماری با وجود بزرگی دوطرفه تخمدانها و قاعدگی نامنظم به دلیل افزایش هورمون آندروژن (هورمون مردانه) تظاهر می‌کند. این بیماری شایعترین علت پرمویی یا هیرسوتیسم(۷۰ ـ ۸۰% موارد) ونیز شایعترین علت عدم تخمک‌گذاری مزمن ثانویه (کمتر از ۶ تا ۹ بار قاعدگی در سال) است.

علایم تخمدان پلی‌کیستیک:

 

هیرسوتیسم( پرمویی)

چاقی یا اضافه وزن

پوست چرب و شوره

آمنوره یا قاعدگی نامنظم

نازایی

بزرگی دوطرفه تخمدانهای پر از کیست

 

مجموع علایم فقط در نیمی از بیماران دیده می‌شود. تعداد قابل توجهی از زنان چاق مبتلا به تخمدان پلی‌کیستیک، دچار هیپر‌انسولینمی یا افزایش انسولین خون به دلیل مقاومت به انسولین نیز هستند.

علت تخمدان پلی کیستیک

 

علت این بیماری نامشخص است ،ولی در خواهر و مادر فرد مبتلا و در دوقلوها ،در هر دوقل دیده می‌شود. بنابراین جنبه ارثی نیز برای آن مطرح می‌گردد. می‌توان مکانیسم زیر را برای توضیح علت آن مشخص نمود.

شاخص ترین اختلال در تخمدان پلی‌کیستیک، افزایش آندروژنها (هورمونهای مردانه) است که احتمالا دلیل اصلی آن اختلال ترشح هورمونهای محرک از هیپوتالاموس در مغز و به دنبال آن گونادوتروپینها از زمان بلوغ (به دلیل یک اختلال ژنتیکی، استرسهای روحی ، تغییرات تولید یا اثر انسولین ، ویا تغییرات وزن ) است.

در این بیماران تخمدان ثابت ترین منبع تولید هورمون مردانه آندروژن است. گاهی نیز اختلال در تولید این هورمونها از غده فوق کلیه مشاهده می‌شود که موجب بروز پرمویی یا هیرسوتیسم می‌گردد. سرعت و شدت پیشرفت هیرسوتیسم معمولا کم بوده و تظاهرات مردانه معمولا نادر است اما اگر علایمی مانند کلفت شدن صدا و نیز خشن شدن موها مشاهده شد باید به فکر تومورهای تولید کننده آندروژن بود.

خطرات طولانی مدت

 

در آن دسته از بیمارانی که دچار عدم تخمک‌گذاری به صورت مزمن هستند، افزایش طولانی مدت استروژن که توسط هورمون پروژسترون مقابله نمی‌شود می‌تواند احتمال بروز سرطان اندومتر (بافت داخلی رحم) را افزایش دهد. همچنین احتمال بروز سرطان تخمدان و پستان نیز افزایش می‌یابد. این خطر در زنان غیر چاق و نیز کسانی که از قرصهای پیشگیری از بارداری استفاده نمی‌کنند بیشتر است. بنابراین درمان هرچه زودتر این عارضه ضروری است. ناباروری و درمان بیماران دچار تخمدان پلی‌کیستیک به دلیل عدم تخمک‌گذاری بیشتر در معرض ناباروری هستند و برای درمان این عارضه باید از داروهای محرک تخمک‌گذاری مانند کلومیفن با نظر پزشک‌شان استفاده کنند.

 

واریکوسل

واریکوسل

آیا می دانید یکی از دلایل ناباروری در مردان ابتلا به واریکوسل می‌باشد؟

 

واریکوسل اتساع و پیچ خوردگی غیر طبیعی شبکه وریدی ( سیاهرگی ) بالای بیضه هاست. شیوع آن برای مردان زیر ۱۰سال نادر است ولی در بالغین جوان ۱۵% و در مردان نابارور ۲۰ تا ۴۰% می‌باشد. در کسانی که با ناباروری ثانویه مراجعه می‌نمایند یعنی قبلا بچه دار شده‌اند شیوع آن به ۷۰% میرسد. ۹۰% موارد طرف چپ ودر ۱۰% موارد دو طرفه است علت این پدیده طولانی‌تر بودن ورید تخلیه کننده خون بیضه چپ به ورید کلیوی و همچنین زاویه عمودی تر آن نسبت به سمت راست می‌باشد.

آندومتریوز

آندومتریوز

شدیدترین درد دوران خونریزی ماهیانه خانم‌ها در سه روز ابتدای قاعدگی می‌باشد اما بعد از سه روز ابتدایی این درد رفته رفته کمتر می‌شود اما شاید برایتان عجیب باشد خانم‌هايي هستند که دردهای دوره ماهانه‌شان از روز دوم و سوم بیشتر شده و حتی تا بعد از اتمام قاعدگی نیز رفع نمی‌شود! حتی بدتر از آن در هر سیکل این درد بیشتر از ماه قبل می‌شود و گاهی لکه بینی دارند. در این موارد باید به بیماری «اندومتریوز» مشکوک شد.

دکتر انبارلویی متخصص زنان و زایمان مرکز تله‌مدیسین درمان ناباروری جهاد دانشگاهی قزوین دراین‌باره می‌گوید:

آندومتر، پوشش درونی رحم است. رشد نابجای بافت رحم در جای دیگری از بدن که به آن اندومتریوز گفته می‌شود باعث 30 تا 40 درصد نازایی‌هاست. این لایه در تمام بافت‌هاي بدن به جز طحال ممکن است به وجود آيد، ولي شايع‌‌ترين محل بروز آن ناحيه لگن است که حدود 40 درصد موارد، تخمدان‌‌ها را درگير مي‌‌کند. از هر 10 زن حدود یک نفر به بیماری آندومتریوز مبتلاست. زنی که مادر یا خواهری با اختلال اندومتریوز دارد، بیشتر احتمال دارد که مبتلا به اندومتریوز شود.

نشانه‌های آندومتریوز

 

اولین نشانه این بیماری، قاعدگی دردناک است. اما زنی که به این نارسایی دچار شده باشد ممکن است به دردهایی دچار شود که با چرخه‌ی ماهانه‌اش ارتباطی نداشته باشد.

درد در ناحیه زیرین شکم قبل از دوره قاعدگی و در طول آن.

گرفتگی عضلات به مدت یک یا دو هفته قبل و در حین قاعدگی. گرفتگی ممکن است مداوم باشد و طیف وسیعی از ضعیف تا شدید داشته باشد.

درد در حین و یا بعد از آمیزش جنسی.

درد در هنگام اجابت مزاج.

درد در ناحیه پشت و کمر که ممکن است هر زمانی در طول دوره قاعدگی اتفاق بیفتد.

تشخیص اندومتریوز

 

اندومتریوز بر اساس نشانه‌های خاصی در یافته‌های آزمایش‌های فیزیکی و یا تغییرات در سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن یا رادیولوژی لگن قابل تشخیص است.

درمان اندومتریوز (با لاپاروسکوپی)

 

اندومتریوز در همان زمان تشخیص با لاپاروسکوپی قابل درمان است. ایمپلنت‌های اندومتریوز قابل برش دادن و جدا کردن هستند. همچنین با استفاده از یک منبع گرمایی با انرژی بالا همچون لیزر می‌توان آن‌ها را سوزاند و خارج نمود. درمان با لاپاروسکوپی در حالت پیشرفته‌ی بیماری که شامل ناحیه وسیعی از مقعد یا ضایعات بزرگتر است، مشکل‌تر خواهد بود.